Willumsson blijft scoren: waarom de spits ook in september de eerste keus is

Voetbal International noemde hem dit weekend de augustus-spits, met een knipoog: de aanvaller die in de eerste maand scoort en daarna stilvalt. Brynjolfur Willumsson koos zaterdag in Deventer het beste moment om die bijnaam kwijt te raken. Zijn 0-1 tegen Go Ahead Eagles was zijn vierde competitiedoelpunt in zes wedstrijden, en het eerste in september. Voor de supporter is de vraag nu een andere dan een maand geleden: is dit de spits om wie de aanval het hele seizoen wordt gebouwd, nu de selectie compleet is?

Wat de cijfers zeggen

De reeks staat in de wedstrijdverslagen van de club. Tegen FC Utrecht op 9 augustus maakte hij vroeg de 1-0 in de openingswedstrijd. Een week later in Den Haag werkte hij op aangeven van Etienne Vaessen de 0-2 binnen, en in Eindhoven zette hij de FC in de negende minuut op voorsprong, na een aanval die ook al bij Vaessen begon. Daarna twee wedstrijden zonder: tegen Fortuna Sittard kopte hij uit een hoekschop naast en tegen FC Twente werd hij na een uur gewisseld met, eerlijk is eerlijk, een 5,5 van mij. In Deventer was het weer raak, net buiten de zestien, hard en zuiver in de hoek na een pass van Pelle Clement.

Vier goals uit zes duels is voor een spits van FC Groningen een stevig ritme. Wat opvalt is de aard van de doelpunten: geen van de vier was een rebound of een intikker. Twee keer het slot van een lange combinatie (in Eindhoven en in Deventer), één keer een pass van zijn eigen keeper, één keer een loopactie waarna hij beheerst afrondde. Dat zijn doelpunten van een spits die weet waar hij moet staan, niet van een spits die geluk heeft.

Het onderonsje van Kópavogur

De avond in De Adelaarshorst had ook een IJslandse laag. Voetbal International verpakte de wedstrijd als het onderonsje van Kópavogur, de stad waar volgens dat blad de wegen van beide doelpuntenmakers eerder samenkwamen. Willumsson zette de FC voor rust op voorsprong, Søren Tengstedt maakte in minuut 83 gelijk en kreeg van VI met een 7,5 het hoogste cijfer van het veld. Dick Lukkien noemde het punt daarna volgens datzelfde blad een wondertje.

Voor wie het vraaggesprek van vorige week heeft gelezen, is dat een mooie voetnoot: daarin noemde Willumsson zijn eigen broer bij N.E.C. als vervelendste tegenstander. In Deventer stond een andere oude bekende tegenover hem, en die trok aan het langste eind.

Waarom hij nu de eerste keus is

Een maand geleden was daar nog discussie over mogelijk. Oskar Zawada is terug van zijn blessure, Nils Eggens had in Den Haag maar één minuut nodig om te scoren, en de club had na de deadline een complete selectie om uit te kiezen. Sindsdien is het antwoord elke week hetzelfde geweest. Lukkien begon zaterdag voor de derde keer op rij met dezelfde elf, en Willumsson stond er alle drie de keren in.

De reden zit niet alleen in de goals. Willumsson is de speler die in dit systeem de bal vasthoudt als de FC onder druk staat, en dat was zaterdag negentig minuten lang het geval. Dat hij een kwartier voor tijd werd gewisseld voor Zawada, had meer te maken met de benen dan met de vorm. Tegen Twente kwam hij er niet aan te pas en gaf Lukkien hem toch de volgende week weer de voorkeur. Dat is het soort krediet dat een spits opbouwt door te scoren als het moet, en niet door drie keer per wedstrijd een kans te missen.

Ik zie ook een keerzijde. Willumsson leeft van een ploeg die aanvallen over meerdere schijven afmaakt, en zaterdag lukte dat precies één keer. Als het middenveld, zoals de analisten van RTV Noord maandag zeiden, blijft worstelen met het omschakelen, krijgt hij minder ballen dan hij nodig heeft. Een spits die vier keer scoort uit de weinige kansen die hij krijgt, verdient meer aanvoer. Dat is de opdracht aan de rest.

Wat er nu komt

Vrijdag 18 september om 20.00 uur komt PEC Zwolle naar Euroborg, een ploeg die zondag met 0-7 verloor van Feyenoord en zestiende staat. Als er een avond is om de bijnaam definitief te begraven, is het die. Daarna volgt de interlandperiode, en op zondag 11 oktober bij Excelsior zien we hem terug, hopelijk met een vijfde doelpunt op zak.