Weghorst had nog iets recht te zetten in de Euroborg

Er zijn tegenstanders die naar Euroborg komen en er zijn tegenstanders die naar Euroborg terugkomen. Wout Weghorst hoorde zondag bij de tweede groep, en hij liet er na afloop geen misverstand over bestaan. De spits van FC Twente tikte vijf minuten voor rust de 2-2 binnen en had daarvoor al aan de basis gestaan van de 0-1, die hij met een terreglegging op Marko Pjaca inleidde.

Wat hij erover zei

Tegenover Voetbal International zei Weghorst dat hij het een mooie dag vond en dat hij de laatste keren dat hij hier terugkwam veel had nagedacht over wat er eerder gebeurde. Zijn samenvatting: “Ik had nog wel een appeltje te schillen met Groningen.” Volgens hem lukte dat maar half, en dat klopt: hij scoorde wel, maar zijn ploeg won niet.

Waar dat appeltje vandaan komt, legt VI er zelf bij uit. Weghorst speelde bij Ajax toen die ploeg in de slotfase van een titelrace hier punten verspeelde, doordat Thijmen Blokzijl diep in blessuretijd binnenschoot. De titel ging uiteindelijk naar PSV. Dat is een middag die in Groningen anders wordt herinnerd dan in Amsterdam.

Hoe hij er nu bij loopt

Sportief zit Weghorst in een goede fase. De NOS noteerde dat de 2-2 zijn derde treffer in drie opeenvolgende wedstrijden was. Hij is bovendien het type spits waar deze ploeg van Twente omheen gebouwd is: de bal gaat naar links, de voorzet komt, en hij staat op de eerste paal. Precies zo viel het tegendoelpunt van zondag, na een vrije voorzet van Younes Taha.

Dat maakt hem ook lastig te verdedigen voor een achterhoede die dun bezet is. Etienne Vaessen hield hem na rust twee keer van scoren af, en die twee reddingen waren de reden dat er een punt overbleef. Er zat wel een randje aan die duels: over het juichgebaar en het opstootje dat daarop volgde schreven we een apart stuk.

FC Twente zette zelf de hoogtepunten van het duel online. Daarin zie je beide momenten waarbij Weghorst betrokken was.

De blik van buiten op onze club

Wat dit soort uitspraken interessant maakt, is dat je zelden hoort hoe een tegenstander over jouw club denkt. Meestal krijg je algemeenheden over een lastige uitwedstrijd en een fanatiek publiek. Weghorst gaf iets concreters: hij noemde de vorige keren dat hij hier terugkwam, en zei dat het toen binnenkwam.

Er liep zondag nog een tweede lijn tussen Enschede en Groningen. Younes Taha speelde vorig seizoen in het groen-wit en stond nu aan de andere kant, met een assist bij de 2-2 en een gemiste kans die de wedstrijd kantelde. Van de elf namen die Twente opstelde, waren er dus twee met een uitgesproken verleden hier. Dat verklaart voor een deel waarom dit duel warmer aanvoelde dan de stand op het bord rechtvaardigde.

Hoe je hier als supporter naar kijkt

Het is verleidelijk om zoiets als provocatie op te vatten, en zondag gebeurde dat op de tribune ook. Ik zou het anders lezen. Dat een international van dit kaliber jaren later nog aangeeft dat een middag in Groningen bij hem is blijven hangen, zegt vooral iets over wat hier toen gebeurde. Clubs met een groter budget dan wij hebben hier punten verspeeld die ze nooit hebben teruggekregen, en dat is een deel van de identiteit van dit stadion.

Wat er wel bij hoort: hij haalde zijn gelijk maar half. Twente kwam met zeven punten uit vier wedstrijden de deur uit, wij met zeven uit vijf. Voor een ploeg die drie duels in acht dagen speelde en met een Europese verplichting aan de reeks begon, is dat een prima opbrengst. Voor ons is het net te weinig.

In februari gaan we naar Enschede. Dan mag hij het daar nog een keer proberen, en dan is het aan ons om er dit keer wel iets tegenover te zetten.