Vaessen en het juichgebaar van Weghorst: wat er precies gebeurde

Van de negentig minuten tegen FC Twente ging er maandagochtend maar een ding echt rond: het moment waarop Etienne Vaessen en Wout Weghorst tegenover elkaar stonden en scheidsrechter Danny Makkelie ertussen moest springen. Wie alleen de beelden zag, denkt aan ruzie. Wie de volgorde kent, ziet iets anders: twee spelers die de hele middag met elkaar bezig waren en er allebei iets uit haalden.

Wat er precies gebeurde

Weghorst maakte vijf minuten voor rust de 2-2 en vierde dat uitgebreid voor het vak met thuispubliek. Vaessen zocht hem daarover in de rust op. Later in de wedstrijd liep Weghorst na een gemiste kans door op de keeper, waarna Makkelie de twee uit elkaar haalde. En toen Vaessen even later wel redde op een inzet van de spits, maakte hij zelf een kruisje en keek hij Weghorst met een knipoog aan.

Na afloop legde Vaessen bij RTV Noord uit waar hij zich aan stoorde. Volgens hem duurde het juichen te lang en overdrijft de Twente-spits daar de laatste weken in. Zijn samenvatting van het moment: “Ik vond dit provoceren.” Hij voegde er direct aan toe dat hij nu eenmaal iemand is die zegt wat hij denkt, en dat maakt het geheel eerder komisch dan grimmig. De volledige uitspraken staan bij FCUpdate, dat het interview overnam.

In de samenvatting van ESPN zie je zowel de fout van Vaessen bij de 0-1 als het doelpunt van Weghorst waar het allemaal mee begon.

Waarom Vaessen er zelf ook in zat

Het is niet toevallig dat juist Vaessen zich hierin vastbeet. Hij begon de middag met de fout die de wedstrijd opende: een doeltrap die pardoes bij Marko Pjaca belandde, waarna Weghorst teruglegde en het na vijf minuten 0-1 was. Wie zo begint, heeft iets recht te zetten, en de rest van de wedstrijd deed hij dat ook. Na rust hield hij zijn ploeg overeind bij een vrije trap van Younes Taha en bij twee pogingen van Weghorst.

Dat patroon kennen we inmiddels. Ook toen we met 5-1 onderuitgingen in Eindhoven was hij degene die de schade beperkt hield. Een keeper die fouten maakt en ze binnen een half uur weer goedmaakt is prettiger dan een keeper die niets fout doet en ook niets redt, maar de eerste variant levert wel elke week een gespreksonderwerp op.

Twee spelers met een verleden hier

Er speelde meer mee dan alleen die middag. Weghorst gaf na afloop bij Voetbal International aan dat hij nog iets recht te zetten had in Groningen, een verwijzing naar de titelrace waarin Ajax hier in blessuretijd punten verspeelde. En aan de kant van Twente stond Younes Taha, die vorig seizoen nog in het groen-wit speelde en zondag bij twee van de vier doelpunten betrokken was.

Dat maakt van dit duel bijna automatisch een wedstrijd met randjes. In de voorbeschouwing zei Dick Lukkien al een open duel te verwachten, en open werd het. Alleen kwam de openheid niet alleen in het spel terecht, maar ook in wat de spelers tegen elkaar zeiden.

Hoe ik het zou wegen

Mijn eigen oordeel: dit was geen incident dat een kaart verdiende en ook geen verhaal om drie dagen over door te gaan. Weghorst juicht al zijn hele carriere op zijn manier, en dat mag. Vaessen zegt al zijn hele carriere waar het op staat, en dat mag ook. Wat het interessant maakt is dat er in een wedstrijd zonder winnaar toch iets op het spel bleek te staan, en dat je aan de kant van de keeper zag dat hij het persoonlijk maakte nadat hij zelf de mist in was gegaan.

Wat me wel opviel: Makkelie greep vroeg en rustig in, en daarna gebeurde er niets meer. Dat is precies hoe je zo’n moment doodslaat. Er zijn scheidsrechters die er een kaartenregen van maken en daarmee de wedstrijd juist opblazen. Hier bleef de temperatuur gelijk, en dat kwam de tweede helft ten goede.

Zaterdag spelen we bij Go Ahead Eagles. Weghorst en Twente komen pas in februari weer op ons pad, in Enschede. Genoeg tijd om te bedenken hoe je dan wel als eerste juicht.