Elvis van der Laan debuteert op zijn achttiende, en dat is geen toeval

Er zijn wissels die je vergeet voordat het laatste fluitsignaal klinkt, en er zijn wissels die je jaren later nog terughaalt. De 30e minuut van FC Groningen tegen FC Utrecht was het tweede type. Marco Rente ging geblesseerd naar de kant en Elvis van der Laan liep het veld in voor zijn officiële debuut, achttien jaar oud, in een nagenoeg uitverkochte Euroborg.

Waarom dit past bij hoe de club is opgebouwd

Sinds de terugkeer in de Eredivisie leunt FC Groningen bewust op twee dingen: spelers uit de eigen opleiding en gerichte aankopen die nog groeiruimte hebben. Kijk naar de selectie van dit seizoen en je ziet het patroon. Thijmen Blokzijl draagt de band, Stije Resink, Tygo Land en Nils Eggens komen uit dezelfde koker, en daar staan ervaren jongens als Pelle Clement en Oskar Zawada naast om de boel bij elkaar te houden.

Dat is geen romantiek, dat is beleid. Een club met dit budget kan zich geen selectie van vijfentwintig kant-en-klare Eredivisiespelers veroorloven. Dus koop je er vijf en leid je de rest zelf op.

Wat het risico is

Eerlijk blijven: leunen op de opleiding betekent ook dat een blessure harder aankomt. Rente valt weg en direct staat er een debutant centraal achterin. Als er de komende weken nog een verdediger uitvalt, wordt de bank ineens heel dun. Dat is de prijs van dit model, en die prijs betaalt de club soms in november en februari in plaats van in augustus.

Wat we hopen te zien

Van der Laan hoeft komende week niet meteen in de basis. Maar de manier waarop hij erin kwam, midden in een wedstrijd, zonder aanloop, zegt genoeg over het vertrouwen dat hij bij Dick Lukkien heeft. Wij houden hem dit seizoen bij, wedstrijd voor wedstrijd.