Wie is Hans Hateboer: van Beerta via Bergamo en Rennes terug naar Groningen

Er is deze dinsdag maar één naam die in Groningen boven alles uit komt, en die naam stond hier tien jaar geleden ook al op het wedstrijdformulier. Hans Hateboer, inmiddels 32, keert terug bij FC Groningen. Voetbal International meldt dat het om een contract voor één seizoen gaat, VoetbalPrimeur schrijft hetzelfde en baseert zich op het Dagblad van het Noorden. De club zelf heeft nog niets bevestigd. Wat er vandaag nog moet gebeuren is de medische keuring, en pas daarna staat het echt vast.

Voor de supporter die hem in 2017 zag vertrekken en daarna vooral in de Champions League-samenvattingen tegenkwam, is dit het moment om de loopbaan er even bij te pakken. Waar komt hij vandaan, wat heeft hij in Italië precies gedaan, en waarom was hij deze zomer vrij.

Van THOS in Beerta naar de Euroborg

Hateboer komt uit Oost-Groningen en leerde voetballen bij THOS in Beerta, de club waar het Dagblad van het Noorden hem eerder dit jaar over sprak in een portret over zijn jeugdteam. Dat is geen detail voor de sfeer. Het verklaart waarom deze terugkeer in de provincie anders valt dan de zoveelste transfervrije routinier die ergens aanschuift.

Bij FC Groningen doorliep hij de opleiding en in 2014 debuteerde hij in het eerste, twintig jaar oud. De club legde die periode zelf vast. In deze video van februari 2014 tekent hij zijn contract en zit hij, met het jasje van een jongen van twintig, in de lobby van het clubhotel te vertellen wat hij ervan verwacht.

Wat daarna kwam kennen de meeste supporters uit hun hoofd. In 2015 won hij met de club de beker, de enige prijs in de geschiedenis van FC Groningen. VI komt uit op 111 wedstrijden in het eerste elftal, VoetbalPrimeur telt er 87 in de eredivisie, en het verschil tussen die twee getallen zit hem in beker en play-offs. In januari 2017 vertrok hij.

Zeven jaar Bergamo

Atalanta was in 2017 nog geen begrip. Dat werd het mede met een rechtsback uit Beerta erin. Hateboer speelde er tot 2024, bereikte volgens VI twee keer de Champions League en won in dat laatste seizoen de Europa League. Dat is, met alle respect voor wat er in de Euroborg gebeurt, een hoofdstuk dat maar weinig Nederlandse verdedigers op hun lijst hebben staan.

In die jaren speelde hij dertien interlands voor het Nederlands elftal. Geen basisplaats voor jaren, wel een speler die er telkens bij zat als er iemand nodig was die rechtsachter én hogerop kon spelen. Dat is precies het profiel dat hij nu meeneemt. VI omschrijft hem als vleugelverdediger die ook centraal achterin uit de voeten kan, VoetbalPrimeur noemt zowel de rechter- als de linkerkant.

Rennes, Lyon en een zomer zonder club

Na Bergamo ging het minder. In 2024 tekende hij bij Stade Rennes, waar het niet liep, en hij werd verhuurd aan Olympique Lyon. Ook daar werd het niets. Rennes verlengde deze zomer niet, en daarmee was hij transfervrij. Dat is de nuchtere verklaring voor het feit dat een speler met dit cv nu bij een club uit de Nederlandse middenmoot aanschuift. Niemand haalt een international van 32 die net twee goede seizoenen achter de rug heeft voor één jaar naar Groningen.

Eerlijk is eerlijk, dat maakt het ook een gok. Wie anderhalf jaar weinig heeft gespeeld, heeft ritme nodig, en ritme kost wedstrijden die een ploeg met acht punten uit zes duels liever niet weggeeft. Aan de andere kant is de prijs nul en de looptijd één seizoen. Zo’n weddenschap durf ik wel aan.

Wat hij hier komt doen

De reden waarom de club hem wil, staat er bij RTV Noord vrij letterlijk. Achterin is de bezetting dun, Tyrique Mercera is blessuregevoelig en het contract van Jorg Schreuders loopt af. Dat laatste is geen theorie meer sinds algemeen directeur Frank van Mosselveld vorige week vertelde dat Schreuders drie keer een nieuw contract afhield. Wie de selectie na de transferdeadline naast elkaar zet, ziet hetzelfde beeld dat we begin september al beschreven, namelijk dat Dick Lukkien achterin nauwelijks alternatieven overhoudt en een middenvelder als rechtsback laat spelen.

Daar komt Hateboer dus in terecht, en niet als bankzitter voor de sfeer. VI noemt Schreuders, Mercera en Marco Rente als de concurrenten op die kant. Dat is een rijtje waar een speler met dertien interlands doorheen hoort te komen, zeker als de rest niet fit is.

Of hij er vrijdag al staat, is de vraag die vanavond in elke kantine langskomt. Vrijdag 18 september om 20.00 uur komt PEC Zwolle naar Euroborg, de laatste wedstrijd voor de interlandperiode, en daarna ligt de competitie ruim drie weken stil. Een speler die in september nog geen wedstrijdritme heeft, kan die drie weken beter gebruiken dan wie ook. Mijn verwachting is dan ook dat hij vrijdag hooguit op de bank zit en dat de echte terugkeer in oktober bij Excelsior valt.

Tot die tijd geldt wat de club zelf uitstraalt, namelijk dat er nog niets getekend is tot de keuring erop zit. Dat is niet bescheiden, dat is de volgorde. Maar als het rond komt, staat er straks een jongen uit Beerta in de Euroborg die tussendoor de Europa League heeft gewonnen. Dat is geen alledaags zinnetje in deze provincie.