Vier duels zonder zege: waar het bij Groningen precies misgaat

Voetbal International opent de liveblog van vanavond met precies de zin die in Groningen al een paar weken rondzingt. PEC Zwolle wil iets rechtzetten en FC Groningen heeft vier duels niet gewonnen. Dat klopt, maar het zegt nog niets. Vier wedstrijden zonder zege kan van alles betekenen, van pech tot een elftal dat is doorgeprikt. Daarom hebben we die vier duels naast elkaar gelegd en gekeken waar het verschil met de eerste twee weken precies zit.

De vier duels in cijfers

De reeks begon op 23 augustus in Eindhoven, waar het 5-1 werd voor PSV. Daarna volgde thuis een 2-3 tegen Fortuna Sittard, op 6 september een 2-2 tegen FC Twente en afgelopen zaterdag een 1-1 bij Go Ahead Eagles. Twee punten uit twaalf dus, met zes doelpunten voor en elf tegen.

Zet daar de eerste twee speelronden naast. Thuis tegen FC Utrecht werd het 2-1, een week later won de ploeg met 4-1 in Den Haag. Zes doelpunten voor, twee tegen, zes punten. Voor en achter precies dezelfde productie in de aanval, en een verdediging die in vier duels meer dan vijf keer zoveel weggaf.

Er hoort een kanttekening bij die reeks. PSV is de regerend landskampioen en was in eigen huis simpelweg te sterk, en ook Go Ahead Eagles en FC Twente zijn ploegen waar je in een normaal seizoen punten laat liggen. Het duel dat er echt uitspringt is Fortuna Sittard thuis. Dat was de wedstrijd waarin een ploeg die op dat moment nog bovenin meedeed twee keer op voorsprong kwam en toch verloor, en die avond markeert voor mij het begin van het probleem, niet de nederlaag in Eindhoven.

Dat is het hele verhaal, en het is een prettig verhaal, want het betekent dat de aanval niet is stilgevallen. Sam Willumsson blijft scoren, iets waar we eerder deze maand apart bij stilstonden, en ook tegen Twente vielen er twee. Het probleem zit aan de andere kant van het veld.

Waar het achterin misgaat

Het gemakkelijke antwoord is dat de achterhoede te dun bezet is, en dat antwoord is voor een deel gewoon waar. Na de transferdeadline hielden we precies één fitte linksback en één centrale reserve over, en sindsdien zijn Wouter Prins, Nikolas Brandis, Tyrique Mercera en Elvis van der Laan allemaal uitgevallen. Wie week na week met een andere vierlinie begint, krijgt de tegendoelpunten die daarbij horen.

Maar er zit ook een patroon in dat niets met personeel te maken heeft. In drie van de vier wedstrijden stond de ploeg voor of gelijk en gaf ze dat in de tweede helft weg. Tegen Fortuna ging een 1-1 om in een 1-3, tegen Twente vielen er vier doelpunten voor rust en daarna geen meer, en in Deventer hield Etienne Vaessen het punt overeind in plaats van de verdediging voor hem. Een keeper die zijn ploeg aan de punten helpt is mooi, maar het is geen houdbaar model.

Tegen FC Twente stapelden de gelijke spelen zich bovendien op een manier die niet nieuw is. Groningen speelt al jaren gelijk tegen die ploeg. Dat maakt het punt van 6 september minder alarmerend dan de manier waarop het werd weggegeven.

Wat daar nog bij komt, is dat de ploeg in deze vier duels steeds vroeg op scherp stond. Tegen Twente vielen er vier doelpunten in de eerste helft, in Deventer stond het al binnen een halfuur gelijk. Een elftal dat elke week met open vizier begint en daarna moet zien te overleven, betaalt dat rond het uur. Dat is geen kwestie van instelling maar van bezetting, want met vier uitgevallen verdedigers heb je die verse benen op de bank niet liggen.

Daar zit meteen de reden waarom de terugkeer van Hans Hateboer meer is dan een sentimenteel verhaal. Hij kan centraal, links en rechts uit de voeten, waardoor Lukkien voor het eerst sinds de deadline weer iets te kiezen heeft in plaats van in te vullen. Wedstrijdritme heeft hij nog niet, dus verwacht vanavond geen negentig minuten, maar op termijn is dit precies de speler die deze reeks kan afsluiten.

Wat dit betekent voor vanavond

Acht punten uit zes duels is geen crisis. In de bredere cijferanalyse over zes speelronden kwamen we uit op een ploeg die ergens in de middenmoot hoort, en dat is precies waar ze nu staat, negende. Het verschil tussen een rustig seizoen en een onrustig najaar zit in de vraag of die tegendoelpunten een blessuregolf zijn of een structuur.

Vanavond komt daar een eerste antwoord op. PEC Zwolle kreeg zondag zeven doelpunten om de oren en zal vol op de counter spelen, wat betekent dat de achterste linie van Lukkien meteen in de ruimte wordt getest. Mijn verwachting is dat de ploeg dit duel wint, simpelweg omdat de tegenstander mentaal nog aan het opkrabbelen is. Maar ik let vanavond niet op de uitslag. Ik let op de zestigste minuut, het moment waarop deze ploeg de laatste weken steeds begon weg te zakken.

De liveblog van vanavond staat bij Voetbal International.