Bert Middel overleden: de voorzitter onder wie de club de beker won

FC Groningen heeft woensdagavond bekendgemaakt dat Bert Middel is overleden. Hij is 74 jaar geworden. Voor veel supporters is dat een naam die ergens tussen 2013 en 2017 voorbijkwam in een persbericht, zonder dat er een gezicht bij hoorde. Toch was hij vier jaar lang de man die formeel boven de directie stond, in de periode waarin deze club haar enige prijs won.

Wat de club meldt

In het eigen bericht schrijft FC Groningen dat Middel tussen 2013 en 2017 één termijn voorzitter was van de raad van commissarissen. Zijn volledige naam was Lambertus Peter Middel. Hij werd op 24 juni 1952 in Groningen geboren, groeide op in de Oosterparkwijk en later in de Rivierenbuurt, en studeerde aan de Rijksuniversiteit Groningen economie, rechten en sociologie, waar hij in 1975 afstudeerde.

In mei 2013 werd bekend dat hij per 1 juli van dat jaar Ed Zijp zou opvolgen als preses. De club vermeldt in hetzelfde bericht wat er in die vier jaar gebeurde: in 2015 won de Trots van het Noorden de KNVB beker, tot vandaag de enige tastbare prijs in de clubgeschiedenis.

Wat die functie inhoudt

Een voorzitter van de raad van commissarissen staat niet langs de lijn en zit niet aan tafel bij transfers. Hij houdt toezicht op de directie, benoemt en beoordeelt die, en geeft wel of geen goedkeuring aan grote besluiten zoals de begroting en langlopende verplichtingen. Het is de laag boven de algemeen directeur, in die jaren Hans Nijland, wiens naam op deze site nog geregeld valt omdat hij nog altijd hardop meekijkt met deze ploeg.

Het is werk dat je alleen opmerkt als het misgaat. Een commissaris die zijn werk goed doet, staat niet in de krant. Dat verklaart ook waarom de naam Middel voor veel mensen op de tribune nooit echt is gaan leven, terwijl hij vier seizoenen lang meekeek over de schouder van de club.

De jaren 2013 tot 2017

Die vier seizoenen waren, achteraf gezien, de laatste hoogtijdagen van een tijdperk. Op 3 mei 2015 won FC Groningen in De Kuip met 2-0 van titelverdediger PEC Zwolle, en daarmee voor het eerst in de clubgeschiedenis een prijs. Op 2 augustus van datzelfde jaar speelde de club daardoor voor het eerst om de Johan Cruijff Schaal, in de Amsterdam ArenA tegen landskampioen PSV. Dat werd 0-3, maar het feit dat de club er überhaupt stond was nieuw.

De bekerwinst leverde bovendien de groepsfase van de Europa League op in het seizoen 2015/2016, met Olympique Marseille, SC Braga en Slovan Liberec als tegenstanders. Voor een club van deze omvang was dat een najaar om in te lijsten. Daarna liep het minder. Toen Middel in 2017 vertrok, stond de club er sportief anders voor dan bij zijn aantreden, en de jaren die volgden waren bepaald niet de makkelijkste.

Dat is het eerlijke beeld: Middel was voorzitter in de jaren waarin het hoogste punt werd gehaald, en niemand die deze club kent zal beweren dat een commissaris een beker wint. Wat je wel mag vaststellen, is dat de organisatie in die periode stabiel genoeg was om zo’n seizoen aan te kunnen. Dat is precies waar toezicht voor bedoeld is.

Wat hij buiten Euroborg deed

Het voorzitterschap bij FC Groningen was maar een klein deel van een lange loopbaan in het noorden. De club noemt in het bericht zijn werk als docent in het hoger onderwijs in Groningen, wetenschapper aan de Rijksuniversiteit Groningen, journalist bij diverse kranten en tijdschriften, organisatieadviseur, secretaris van een regeringscommissie en lector aan de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden.

Daarnaast was hij zeventien jaar parlementariër namens de PvdA, waarvan dertien jaar in de Tweede Kamer en vier jaar in de Eerste Kamer. Hij was voorzitter van de PvdA in Groningen, gemeenteraadslid in Assen en Statenlid in Drenthe. Van 2005 tot 2012 was Middel burgemeester van Smallingerland, de gemeente van Drachten en dertien omliggende dorpen, en daarna tien jaar dijkgraaf van waterschap Noorderzijlvest, dat in Groningen is gevestigd. Hij was publicist en columnist en schreef of schreef mee aan zestien boeken.

Wie dat rijtje leest, ziet iemand die het noorden op vrijwel elk bestuurlijk niveau van binnenuit kende. Dat is, voor een club die zichzelf de Trots van het Noorden noemt, geen toevallige keuze geweest voor die stoel.