Is dit Groningen een middenmoter? Wat zes duels aan cijfers laten zien

Er zijn van die zinnen die een week lang blijven hangen omdat ze ongemakkelijk dicht bij de waarheid liggen. De Koffiecorner van RTV Noord gooide er maandag zo eentje uit. Dit FC Groningen is gewoon een middenmoter, klonk het in aflevering 341, waarin presentator Niiwino Geertsema samen met Martin Drent en oud-speler Paul Matthijs het gelijkspel in Deventer doornam. Geen scheldpartij, geen paniek, gewoon een vaststelling.

De vraag is of die vaststelling klopt. En dat is een vraag die je niet met een gevoel beantwoordt maar met de stand, de doelpunten en het aantal keren dat deze ploeg de bal in het eigen zestienmetergebied moest wegwerken. Dus even de cijfers erbij, zes speelronden ver.

Wat de stand zegt

FC Groningen staat na zes wedstrijden negende met acht punten, opgebouwd uit twee zeges, twee gelijke spelen en twee nederlagen. Het doelsaldo is 12 om 13. Dat is, hoe je het ook draait, exact het profiel van een middenmoter. Negende van achttien is niet de subtop en niet de onderkant, het is het midden, en acht punten uit zes duels is precies het tempo waarmee je in mei ergens tussen plek acht en plek twaalf eindigt.

Wat die acht punten wel verbergt, is hoe ze tot stand kwamen. De zeges waren overtuigend, de nederlaag in Eindhoven was een afstraffing met 5-1, en de twee gelijke spelen kwamen op twee totaal verschillende manieren tot stand. Tegen FC Twente werd het 2-2 in een wedstrijd waar iedereen met plezier naar keek. In Deventer werd het 1-1 in een wedstrijd waarin de eigen trainer achteraf zei dat Go Ahead Eagles aangifte mocht doen wegens diefstal. Dat verschil telt de ranglijst niet mee, en dat is precies waarom een tussenstand alleen nooit genoeg is.

De cijfers achter het punt in Deventer

Neem die zaterdagavond in De Adelaarshorst. De club telde 24 pogingen van de tegenstander. RTV Noord noteerde dat de eigen ploeg er na zeventig minuten vier had geproduceerd. Dan heb je geen gelijkwaardige wedstrijd gespeeld, dan heb je een keeper gehad. Etienne Vaessen hield het punt vast en daar is genoeg over gezegd, maar een ploeg die structureel op zijn doelman leunt, verliest die weddenschap een keer.

Precies daar zit het argument van de Koffiecorner. Een middenmoter is niet een ploeg die slecht speelt, het is een ploeg die net zo vaak wegkomt als dat hij zelf iets afdwingt. Deze zes wedstrijden laten dat patroon zien.

De tegendoelpunten, en waarom dat geen incident meer is

Het scherpste cijfer is niet de stand maar de dertien tegentreffers. In geen enkele wedstrijd bleef de nul staan. Hans Nijland stelde begin september in Radio Milko de vraag die daaronder ligt, namelijk wat er gebeurt als die tegengoals blijven komen. Vorig seizoen kreeg de club er in de hele competitie 45 tegen. Op dit tempo kom je daar ruim boven, en dan moet de aanval elke week twee keer scoren om überhaupt in de buurt van een punt te komen.

De verklaring is bekend en die wordt niet mooier van herhalen. De achterhoede is nieuw en hij is dun, met een middenvelder op de rechtsbackpositie en jeugd als eerste alternatief. Daar komt de speelwijze bij, want wie hoog druk zet geeft ruimte weg in de rug van de verdediging. Dat het nieuws van deze dinsdag over een ervaren rechtsback gaat die volgens RTV Noord terugkeert, is geen toeval.

Waar de Koffiecorner volgens mij te kort door de bocht gaat

Toch koop ik het label niet helemaal. Een middenmoter is een ploeg waar niets aan te beleven valt, en dat is deze ploeg niet. Twaalf doelpunten in zes wedstrijden is meer dan deze club de afgelopen jaren gewend was, er staat een spits die blijft scoren, en er staat een aanvaller over wie half Nederland praat. Dat is een andere soort middenmoot dan de ploeg die vorig seizoen met 0-0 de winterstop in strompelde.

Het punt is dat de twee kanten uit dezelfde bron komen. De doelpunten voor en de doelpunten tegen zijn allebei het gevolg van een keuze om vooruit te verdedigen. Je kunt de leuke helft van die rekening niet houden en de vervelende helft wegschuiven naar de staf. Wat mij betreft mag Dick Lukkien daar nog een paar wedstrijden mee doorgaan, zolang de achterhoede gaandeweg vaster wordt.

Vrijdag is de toets

Vrijdag 18 september om 20.00 uur komt PEC Zwolle naar Euroborg, de nummer zestien, die zondag met 0-7 van Feyenoord verloor. Dit is het soort wedstrijd waarin het verschil tussen een middenmoter en iets meer zichtbaar wordt. Een middenmoter wint dit soort duels met 1-0 na een moeizame tweede helft. Een ploeg die hogerop wil, zet het voor rust weg en houdt de nul.

Staat de teller na vrijdag op elf punten en vijftien tegendoelpunten, dan had de Koffiecorner gelijk. Staat er een 3-0 op het bord en blijft de nul voor het eerst dit seizoen staan, dan is dit gesprek over drie weken een heel ander gesprek.