Rentree van Hateboer: wat zijn invalbeurt liet zien
· Redactie FCG1971

Het hardste applaus van vrijdagavond klonk niet bij een doelpunt. Het klonk in de 66e minuut, toen Hans Hateboer de lijn over stapte en na bijna tien jaar buitenland weer speler van FC Groningen was. De club noemt dat moment in het eigen wedstrijdverslag zelf het grootste applaus van de avond, en dat is niet overdreven. De vraag die daarna overblijft is nuchterder. Wat zeggen die kleine 25 minuten over zijn plek rechts achterin als de competitie over drie weken weer begint.
Wat er in die 25 minuten gebeurde
Hateboer kwam binnen bij 2-0 en in een wedstrijd die al was beslist. PEC Zwolle kwam er nauwelijks uit, dus de rechtsback kreeg wat een invaller in zo’n situatie krijgt, namelijk ruimte en rust. Hij hoefde weinig te verdedigen. Vrijwel direct na zijn entree vond Brynjolfur Willumsson het zijnet, en kort daarna schoot Tygo Land uit een uitgespeelde vrije trap de 3-0 binnen. Hoe de hele avond verliep, schreven we in het verslag van het duel.
Wie op basis hiervan conclusies trekt over zijn niveau, doet dat op te weinig materiaal. Ik heb vooral gekeken naar iets anders, en dat is hoe hij bewoog. Hij liep de vrije ruimte in, hij zocht de bal op en hij liet zich niet inhouden door de vorm waar hij zelf voor waarschuwde. Dat is voor een speler die maandenlang niet in teamverband trainde meer waard dan een geslaagde voorzet.
ESPN zette de beelden van zijn eerste periode in Groningen naast zijn terugkeer in een compilatie. Wie wil zien waar het applaus vandaan komt, kijkt hem hieronder.
Waarom hij niet begon
Dick Lukkien koos vrijdag voor Jorg Schreuders rechts achterin en dat was de logische keuze. Hateboer liep sinds het aflopen van zijn contract bij Stade Rennes transfervrij rond en had geen wedstrijdritme. Hij zei dat in eigen woorden ook al voor de wedstrijd. De trainer liet hem invallen op het moment dat de wedstrijd niets meer kon kosten, en dat is precies hoe je iemand terugbrengt zonder hem te forceren.
Schreuders maakte de keuze bovendien makkelijk door vlak voor rust zelf de 2-0 te maken, na een dribbel naar binnen en een krul met links. Dat is de tweede reden dat er van een gegarandeerde basisplaats voor Hateboer geen sprake is. Hoe die twee zich tot elkaar verhouden, is met de contractsituatie van Schreuders erbij het interessantste verhaal van het najaar.
Wat hij meebrengt
De club meldde bij de aankondiging van zijn komst dat de 32-jarige Beertster meer dan honderd officiële duels in groen-wit speelde, ruim vierhonderd wedstrijden in het betaalde voetbal achter zijn naam heeft en dertien interlands voor Oranje. Bij Atalanta kwam hij tot iets meer dan tweehonderd optredens en won hij in 2024 de Europa League. Zijn contract loopt tot het einde van dit seizoen. Zijn loopbaan van Beerta via Bergamo naar Rennes zetten we eerder op een rij.
In datzelfde bericht zei hij dat de club in het linkerrijtje thuishoort en dat hij daar vol voor wil gaan. Zulke zinnen zeggen op de dag van een presentatie weinig. Wat ze wel doen, is een lat leggen waar de rest van de selectie naar kijkt. Een speler die tweehonderd keer in de Serie A stond en meedeed aan een gewonnen Europese finale, hoeft in de kleedkamer weinig uit te leggen. Dat is waarschijnlijk de grootste winst van deze transfer, groter dan wat hij op het veld nog brengt.
Wat de break oplevert
De competitie ligt tot zondag 11 oktober stil, wanneer het uitduel bij Excelsior op het programma staat. Drie weken is voor Hateboer precies wat hij nodig heeft. Hij kan meedraaien in volledige trainingsweken zonder dat er zaterdag een wedstrijd tussendoor komt, en hij kan dat doen op een moment dat een flink deel van de selectie weg is voor interlands. In de praktijk krijgt hij dus veel aandacht van de staf.
Mijn verwachting is dat hij bij Excelsior nog niet begint, maar dat hij tegen Ajax op zondag 18 oktober wel een reële kandidaat is. Niet omdat Schreuders het slecht doet, want dat is aantoonbaar niet zo, maar omdat Lukkien tegen een ploeg die veel druk zet graag iemand achterin heeft die dat soort avonden kent. Dat de trainer hem drie jaar lang bleef appen zegt genoeg over hoeveel hij in hem ziet.
Voor nu telt vooral dat het moment er was. Een uitverkocht vak dat gaat staan voor een invalbeurt in een wedstrijd die al gewonnen was, dat krijg je niet met een gemiddelde transfer voor elkaar.


